Een inleiding tot letselschade wetgeving

De wet die betrekking heeft op rechtszaken met betrekking tot letsel staat bekend als letselschade wetgeving. Er zijn verschillende soorten letselschade procedures, waaronder fabricage schade, persoonlijk letsel en letsel op de werkplek. Vooral mensen die worden te maken krijgen met een inbreuk op de letselschade wetgeving huren advocaten in om hun geschil buiten de rechtbank te regelen of hun zaak voor de rechtbank uit te vechten. Een veel voorkomende schadeclaim is dan ook die van letselschade.

De letselschade wetgeving geeft een gewonde persoon de mogelijkheid om de persoon die verantwoordelijk is voor die verwondingen succesvol voor de rechtbank te dagen. Dit soort wetgeving valt onder het recht inzake ‘onrechtmatige daad’ dat wordt behandeld in burgerlijke rechtbanken. Schadevergoeding wordt meestal in de vorm van geld betaald. Voorkomende gevallen van persoonlijk letsel zijn claims voor medische fouten, claims voor hondenbeten, laster of smaad en claims voor auto-ongelukken. Het lijkt erop dat al deze zaken nauwelijks iets gemeen hebben, maar er is één gemeenschappelijk element: de schending van een wettelijke plicht die schade veroorzaakt.

Tijdens het claimen van schade moet de eiser redelijk en voldoende bewijs leveren om die specifieke claim te ondersteunen. Voor een medische foutclaim is het bijvoorbeeld nodig dat de eiser via medische gegevens aantoont waar de arts fout is gegaan. Evenzo zou de eiser voor een auto-ongevalclaim genoodzaakt zijn verklaring van ooggetuigen te overleggen, of de getuigenis van een expert van ongevallen die kan verifiëren dat de verweerder verkeerd heeft gehandeld en het ongeval heeft veroorzaakt. Naast het leveren van voldoende bewijs is de eiser verplicht vier dingen te bewijzen.

De eerste hiervan is het bestaan ​​van een (wettelijke) plicht in de gegeven situatie. Dit houdt in dat de verweerder al dan niet (wettelijk) verplicht was op een bepaalde manier te handelen. Alle bestuurders moeten bijvoorbeeld bepaalde rijregels volgen en zijn elkaar verplicht redelijk te rijden en elkaars rechten te respecteren.

De tweede is de schending van die wettelijke plicht. Dit houdt in dat wordt aangetoond hoe de verweerder een wettelijke plicht niet is nagekomen.

De derde is om te zien welke schade is toegebracht als gevolg van de blessure. Dit betekent dat de eiser verplicht is om de geleden schade te bewijzen, inclusief gederfde inkomsten, medische rekeningen en schade voor het lijden en de pijn, samen met andere soorten schade.

De vierde en belangrijkste factor om te bekijken bij het overwegen van de geldigheid van een letselschadeclaim is of de schade die is aangericht een direct gevolg was van die schade of niet. Dit betekent dat de eiser verplicht is aan te tonen waarom en hoe de verwonding tot de schade heeft geleid.